Biografie

Guido De Padt
Karmelietenstraat 51
9500 Geraardsbergen

Geboortedatum: 23-05-1954
Opleiding: jurist
Beroep: politicus (in 2001 advocatenpraktijk stopgezet om voltijds bezig te kunnen zijn met politiek)

Politieke fractie(s): Open Vld fractie Geraardsbergen, Open Vld fractie Kamer

Politieke loopbaan
1985-2003: Provincieraadslid
1982-1994: Schepen Geraardsbergen
1994-2000: Gedeputeerde provincie Oost-Vlaanderen
2001-2006: Burgemeester Geraardsbergen
2003-2008: Federaal Volksvertegenwoordiger
2007-2008: Schepen/OCMW-Voorzitter
30-12-2008 * 16-07-2009: Minister van Binnenlandse Zaken
17-07-2009 * 20-07-2010: Regeringscommissaris
01-08-2009 * 31-12-2011: Schepen/OCMW-Voorzitter
20-07-2010 * heden: Senator
01-01-2012*heden: Burgemeester

Minister op mensenmaat

Dat Guido De Padt gebeten is door de politieke microbe is geen toeval: hij kreeg de politiek met de paplepel ingegeven. Zijn vader was burgemeester van Viane en Guido is naast zijn vader opgegroeid met de politiek.
Guido De Padt: “Ik vind het politieke milieu een zeer boeiende omgeving omdat je er mensen mee helpt. En net die dienstbaarheid interesseert me enorm. Bezig zijn met de dagelijkse besognes of beslommeringen van de mensen: die zijn van tel, evenzeer als de grote politieke dossiers.”

Voor Guido De Padt is politiek zijn leven, hij staat er mee op en gaat er mee slapen en sinds hij huist in de Wetstraat 2 in 1000 Brussel nog meer dan ooit.
De Padt: “Als minister van Binnenlandse Zaken trachtte ik nog altijd rekening te houden met de beslommeringen van elke dag. Sommige mensen noemen me nu de burgemeester van België, en die titel betekent een grote eer voor mij. Maar ik moet nu ook heel andere dossiers aanpakken en dat is een hele uitdaging. De hervorming van de brandweer bijvoorbeeld, is een dossier waaraan ik hard werk.”

Guido De Padt heeft rechten gestudeerd van 1972 tot 1977 aan de Vrije Universiteit Brussel.
Na zijn legerdienst is hij advocaat geworden en was verbonden aan de balie van Oudenaarde.
Zijn eerste stappen in de politiek heeft Guido De Padt gezet in 1982 als schepen voor de toenmalige PVV in Geraardsbergen en provincieraadslid voor Oost-Vlaanderen. Hij bleef schepen tot 1994 en provincieraadslid tot 2003.
Van 1994 tot 2000 is De Padt gedeputeerde voor Oost-Vlaanderen en van 2001 tot 2006 knoopt Guido De Padt de burgemeesterssjerp van Geraardsbergen om. Hij stopt met zijn advocatenpraktijk om zich ten volle te wijden aan zijn nieuwe taak. Het is een job die hem op het lijf is geschreven.
De Padt wil weten hoe de mensen zich voelen en wat er gaande is in zijn gemeente. Als hij een sirene hoort, belt hij naar de brandweer om te horen wat er gaande is. En als het enigszins kan, spoedt hij zich naar de plaats van de brand om de slachtoffers een hart onder riem te steken en om te praten met de brandweerlieden over hun tussenkomst en over hun ervaringen.

Als Guido De Padt in 2003 ook federaal parlementslid wordt, ontdekt het halfrond een bijzonder harde werker die de vragen stelt waarover een arbeider even hard piekert als een fabrieksdirecteur: hoe zit het met de vertragingen van de treinen? Hoe en waaraan worden de overheidsfinanciën besteed? Enz. De Padt verwerft algauw bekendheid als de onvermoeibare vragensteller van Open VLD. Hij is zeer begaan met verkeersveiligheid en mobiliteit, overheidsbedrijven, politie en veiligheid.
Guido De Padt stort zich ook op het wetgevend werk.
Een stuk van zijn hart blijft echter kloppen voor de Geraardsbergenaren en in 2007 wordt Guido De Padt OCMW-voorzitter en opnieuw schepen. Bij het OCMW wordt hij dagelijks geconfronteerd met de miserie van de mensen en zijn personeel leert hem snel kennen als “onze voorzitter voor wie je rood, groen of blauw mag zijn: voor hem maakt het niets uit. Hij zegt je even vriendelijk goeiedag en hij helpt je als hij kan.”

Op 30 december 2008 legt Guido De Padt de eed af als federaal minister van Binnenlandse Zaken.
Tijdens de eerste maanden van zijn ministerschap valt hij op door zijn recht-door-zee aanpak, zonder franjes en zo transparant mogelijk. De parlementaire antwoorden van Guido De Padt zijn daarvan een mooi voorbeeld. Hij staat erop aan zijn vroegere collegae gedetailleerde antwoorden te geven, een houding die algemeen geapprecieerd wordt in de Kamer en in de Senaat.

Guido De Padt wil de mensen uit zijn omgeving en van heel zijn departement ook een stem in het beleid geven. Als eerste federale minister richt hij een beleidsraad op die is samengesteld uit topambtenaren en experts die het beleid zullen helpen voorbereiden en evalueren. Op deze manier wil Guido De Padt de ambtenaren meer en beter bij het beleid betrekken.
Minister De Padt in een april-interview met Interiors, het interne personeelsmagazine van de Federale Overheidsdienst Binnenlandse Zaken: “Ik wil vooral luisteren naar de mensen, of dat nu een directeur is of de poetsvrouw. Elke mening telt.”

Begin 2009 zijn meteen enkele kanjers van dossiers op het bureel van de nieuwe minister van Binnenlandse Zaken beland zoals de hervorming van de brandweer, de organisatie van de Europese en regionale verkiezingen op 7 juni 2009, het dossier gemeenschapswachten, camerabewaking, het gebruik van de elektronische identiteitskaart en het preventie- en geïntegreerd veiligheidsbeleid.

De Padt gaat daarbij moeilijke dossiers niet uit de weg. Zo breekt hij een lans voor een onberispelijke politie, pleegt hij meteen overleg met de Koninklijke Belgische Voetbalbond als er racistische gezangen door de stadions klinken en zoekt hij samen met zijn ambtenaren en adviseurs naar doeltreffende oplossingen om de veiligheid te verhogen van huisartsen, van senioren, van apothekers, in ziekenhuizen, in stationsbuurten en voetbalstadions enz.

Bij een herschikking van de federale regering in juli 2009, wordt Guido De Padt aangesteld als federaal Regeringscommissaris, bevoegd voor de audit van de federale overheid. Hij werd in die hoedanigheid toegevoegd aan de Minister van Begroting. Deze nieuwe functie beschouwt hij als een grote uitdaging, waarbij hij hoopt verder invulling te kunnen geven aan een efficiënte, een effectieve en een zuinige overheid. Hij neemt ook (onbezoldigd) zijn taken van OCMW-Voorzitter en Schepen opnieuw op, omdat hij van oordeel is, dat mits een goed time-managment, er ook op lokaal vlak nog heel wat uitdagingen zijn waar hij zijn schouders wil onder zetten.

Na de federale verkiezingen van juni 2010, waarbij hij het derde meeste aantal voorkeurstemmen behaalde op de Senaatslijst, werd Guido op 20.07.2010 gecoöpteerd als Senator.

Eind 2011 dient Guido een belangrijke keuze te maken om enerzijds zijn taken als OCMW-Voorzitter en Schepen verder te zetten of, na het ontslag van toenmalig Burgemeester De Chou, de verantwoordelijkheid van Burgemeester op zijn schouders te nemen.  Daar Guido een Geraardsbergenaar in hart en ziel is en zich sinds jaren in de lokale politiek heeft ingezet, is het met veel vreugde dat hij zijn vroegere rol van Burgmeester terug opneemt op 1 januari 2012 en zich voor zijn stad 24u op 24u inzet.  Hierbijkomend vervult Guido sinds 2010 nog steeds zijn Senatorsambt!