Guido De Padt - Senator/Schepen/OCMW-Voorzitter

Drie kwart van de kosten van de NMBS bestaat uit personeelskosten, infrastructuurvergoedingen en elektriciteitskosten. Deze laatste twee is de NMBS verschuldigd aan Infrabel. In de periode 2005 – 2010 noteerden we een sterke stijging, zowel van de infrastructuurvergoeding (+28%) als van de elektriciteitsprijs (+113%) die de NMBS moet betalen. De quasimonopolie-positie van Electrabel tegenover bedrijven die zo veel elektriciteit nodig hebben, zorgt ervoor dat andere leveranciers moeilijk een gunstige prijs met leveringsgarantie kunnen bieden. Om deze kosten te verminderen zal het vervoersplan 2013 concrete maatregelen bevatten. Dit alles blijkt uit het antwoord van de minister van Overheidsbedrijven, Paul Magnette (PS), op een parlementaire vraag van senator Guido De Padt (Open Vld).

Terwijl de NMBS in 2005 nog 490,3 miljoen euro betaalde als infrastructuurvergoeding aan Infrabel, liep dit bedrag vijf jaar later op tot 623 miljoen euro. Dit betekent een stijging met 28 procent. Per treinkilometer steeg de prijs van 5,28 euro naar 6,76 euro in dezelfde periode. Deze infrastructuurvergoeding is goed voor net geen vierde (24%) van de kosten van de NMBS. In 2005 betaalde de NMBS 51,72 euro per megawattuur. Vijf jaar later ging het om 110,35 euro. Hier is dus sprake van een stijging van maar liefst 113 procent. De elektriciteitsfactuur maakt 6 procent van de kosten van de NMBS uit.

‘Samen zijn de kosten voor de infrastructuur en de stroom dus goed voor 30 procent van de kosten van de NMBS’ merkt De Padt op. ‘Bovendien beschikt Infrabel over een wettelijk monopolie op de infrastructuurvergoeding. Electrabel beschikt dan weer over een quasimonoplie betreffende de levering van voldoende stroom. Beide externe factoren hebben duidelijk een invloed op de exploitatiekosten van de NMBS. Jammer dat de minister niet kan meedelen of deze tarieven veel te hoog zijn. Op de vraag of de NMBS in België veel te veel moet betalen aan Infrabel en Electrabel voor de infrastructuur en de stroom, in vergelijking met de ons omringende landen, blijft de minister het antwoord schuldig. Een vergelijking is volgens de minister voor beide factoren niet mogelijk.’

Om de elektriciteitskosten te drukken werd een uitgebreide reeks maatregelen opgenomen in het milieubeleidsplan. Dat plan stelt niet alleen een verlaging van de CO2-uitstoot voorop, maar ook een verlaging van het stroomverbruik. Daarbij wordt vooral gemikt op het sterk opvoeren van de energie-efficiëntie voor de tractiestroom.

‘Het opvoeren van de energie-efficiëntie is alvast een heel goede zaak’ stelt Guido De Padt. ‘Om de exploitatiekosten van de NMBS onder controle te krijgen, zal dit uiteraard niet volstaan. De vraag is dus eigenlijk welke concrete maatregelen het vervoersplan 2013 zal bevatten om de infrastructuurkosten te verminderen? Maar ook op het vlak van personeel wordt best uitgekeken naar kostenbesparingen en efficiëntiewinsten. Uiteraard dient er ook een de structuur van de NMBS-groep iets worden veranderd waarbij best wordt gekozen voor een tweeledige structuur’ besluit De Padt.

Guido De Padt

0475/449404

Senator De Padt wil dat de politie ook via digitale weg bereikbaar en aanspreekbaar is. In de eerste plaats moeten eenvoudige klachten online kunnen worden geformuleerd via een lokale ‘police-on-web’. Ten tweede moet de politie ook gebruik maken van de sociale media. Via twitter, facebook of andere digitale kanalen moet de politie communiceren met de burger.  Sociale media zijn communicatiekanalen die de laatste jaren enorme opgang hebben gemaakt. De politie kan daarmee burgers bereiken die ze nog niet bereikten via de traditionele kanalen. Het doel is om zoveel mogelijk burgers te bereiken en de afstand tussen de politie en de burger te verkleinen. De liberale senator roept de minister van Binnenlandse Zaken, Joëlle Milquet (CdH) op dringend werk te maken van de verdere uitwerking van de sociale mediastrategie voor de geïntegreerde politie, alsook van het gebruik van nieuwe technologieën.

In haar antwoord op een parlementaire vraag van senator De Padt laat de minister van Binnenlandse Zaken weten dat het gebruik van nieuwe technologieën (smarthphones, tablets, sociale media, …) het voorwerp uitmaken van reflectie binnen de politiediensten. Met betrekking tot sociale media beschikt de politie over een beleidstekst. Een werkgroep werd belast met de uitvoering ervan voor de federale politie. Ook op lokaal niveau wordt daarover gereflecteerd, maar niet in het algemeen. Er bestaat ook geen werkgroep van de geïntegreerde politie om het gebruik van nieuwe technologieën voor te bereiden.

‘In navolging van de Nederlandse politieafdeling Best-Oirschot-Son en Breugel kan de politie ook in ons land een applicatie ontwikkelen voor smartphones en tablets’ stelt Guido De Padt. ‘Daarmee kunnen ze burgers op de hoogte brengen van veiligheidsprojecten, actuele informatie en opsporingsberichten. Gebruikers kunnen ook onveilige en verdachte situaties melden. Daarnaast moet het gebruik van sociale media zijn ingang vinden, zowel bij de federale als de lokale politie. Ik vraag daarom aan de minister om werk te maken van een strategie om het gebruik van nieuwe technologieën voor te bereiden voor de geïntegreerde politie. In de praktijk gebeurd dit namelijk al. Steeds meer politiezones openen bijvoorbeeld een officiële account op Twitter. Op dit moment worden al zeker 25 zoneaccounts actief gebruikt. Maar de overgrote meerderheid van de 195 zones gebruikt het medium dus nog niet’ merkt De Padt op.

‘Rekening houdend met de huidige financiële toestand is het niet alleen noodzakelijk de beschikbare mensen en middelen optimaal in te zetten en efficiëntiewinsten te boeken. De politie moet ook volop inzetten en investeren in innovatie en nieuwe technologieën’ aldus Guido De Padt. ‘De inzet van technologie kan bijdragen bij tot de veiligheid. Meer zaken kunnen sneller worden opgelost en toezicht kan effectiever worden gehouden. Administratieve vereenvoudiging mag daarbij zeker en vast niet worden vergeten. Een doorgedreven digitalisering en administratieve vereenvoudiging kunnen ervoor zorgen dat politieagenten meer op straat komen. Uiteindelijk moet dit alles resulteren in een kwalitatief hoogstaande dienstverlening aan de burger’ besluit De Padt.

Guido De Padt

0475/449404

Senator Guido De Padt (Open VLD) dient een wetsvoorstel in om ouders die OCMW-steun krijgen te verplichten hun kleuters naar school te sturen. Het idee komt van de Gentse OCMW-voorzitter Geert Versnick, een partijgenoot van De Padt. Hij wil het leefloon van ouders afnemen, als de kinderen niet naar de kleuterschool gaan. Niet iedereen is enthousiast over het voorstel. Politiek & Economie, pagina 6
© 2012 Mediafin – De Tijd – 28-03-2012 Pag. 2

Open VLD senator Guido De Padt gaat een wetsvoorstel indienen om het mogelijk te maken dat ouders die financiële steun krijgen van het OCMW, verplicht kunnen worden om hun kleuters naar de school te sturen. Als gewezen OCMW-voorzitter is hij er zich van bewust dat onderwijs ontzettend belangrijk is voor de toekomst van kinderen en hun integratie in de maatschappij. Uit onderzoek door de POD Maatschappelijke Integratie blijkt dat juridisch mogelijk te zijn.

‘Onderzoek toont aan dat de kleuterschool een belangrijke leer- en integratieplaats is voor kinderen. Het is belangrijk voor hun ontwikkeling en vooral voor de taalverwerving. Op lange termijn verhoogt onderwijs de kansen op het vinden van een degelijke job en het doorbreken van de armoedecirkel’ aldus de liberale senator.

Volgens de RMI-wet (Recht op Maatschappelijke Integratie) dient iemand die financiële steun ontvangt, te voldoen aan een aantal voorwaarden zoals werkbereid zijn en behoeftig zijn. Het OCMW probeert te stimuleren, sensibiliseren en bewust te maken, maar er is een financiële stok achter de deur nodig voor halsstarrige weigeraars.

‘Voor hen is een extra voorwaarde voor het verkrijgen van het leefloon noodzakelijk. Naar school gaan van de kinderen moet als een verplichting worden ingeschreven en moet kunnen worden afgedwongen’ stelt Guido De Padt.

Guido De Padt (0475/44 94 04)

Tijdens de laatste BOB campagne boekte de politie een efficiëntiewinst van 25 procent ten opzichte van drie campagnes geleden. Er werden 50 108 alcoholcontroles meer uitgevoerd in vergelijking met de campagne twee jaar geleden. Dat betekent een stijging van 23,5%. Dat realiseerde de politie wel met 1845 manuren minder, een daling van 1,6%. De politie zette daarvoor ook 1858 agenten minder in, goed voor een daling van 2,54%. De verhouding alcoholcontroles/manuren steeg van 1,86 tot 2,34. Op twee jaar tijd realiseerde de politie dus een efficiëntiewinst van een kwart. De doelstelling om één bestuurder op vijf te kunnen controleren, kan worden gerealiseerd met de nodige performante logistieke middelen, een aangepaste wetgeving en vereenvoudigde procedures. Meer controles betekent dus niet noodzakelijk meer mensen en middelen zoals de vakbonden beweren. Dit alles blijkt uit het antwoord van vice-eerste minister en minister van Binnenlandse Zaken, Joëlle Milquet (CdH), op een parlementaire vraag van senator Guido De Padt (Open Vld).

Tijdens de laatste BOB campagne voerde de politie 262 700 alcoholcontroles uit. Dat realiseerden ze met 112 312 manuren en 71 233 agenten. De BOB campagne van twee jaar geleden resulteerde in 212 592 alcoholcontroles. Dat was het resultaat van 114 157 manuren en 64 162 agenten. De BOB campagne tijdens de eindejaarsperiode 2010-2011 leverde 214 052 alcoholcontroles op. Slechts een minimale stijging ten opzichte van het jaar ervoor (0,7%). Maar dat gebeurde wel met 7,4% (of 8426) minder uren en 12,2% (of 8929) minder agenten. ‘Vorig jaar zette de politie duidelijk de efficiëntiewinst in gang’ merkt De Padt op. ‘Dat resulteerde nog niet in een opmerkelijke stijging van het aantal controles. Enkel  de politie-inzet, zowel in uren als agenten, lag duidelijk een stuk lager. Dit jaar trokken ze de lijn van de efficiënte blijkbaar door. Deze keer werden wel opmerkelijk meer alcoholcontroles uitgevoerd, en nog steeds met minder uren en agenten dan twee jaar geleden. Ze presteerden duidelijk meer met minder. Het is nu zaak deze kentering door te trekken. De stelling van de politievakbonden dat extra controles ook meer mensen betekent, klopt dus duidelijk niet. Net zomin als hun bewering dat het realiseren van de doelstelling van de Staten-Generaal voor de Verkeersveiligheid (SGVV) niet haalbaar is’ merkt Guido De Padt op.

Om die doelstelling te halen, namelijk één bestuurder op vijf controleren, is er wel nog werk aan de winkel. Met de huidige middelen is er nog weinig ruimte om het aantal gecontroleerde bestuurders nog op te drijven. Om het aantal controles verder te laten stijgen zonder extra inzet van personeel hebben we nood aan nieuwe en meer performante apparatuur die eenvoudiger zijn te gebruiken. De controletijden kunnen opmerkelijk worden verkort door snellere responstijden en korte intervaltijden tussen twee metingen. De inzet van eenvoudige toestellen, de zogenaamde alcosensor, met het oog op een zo snel mogelijke eerste selectie van bestuurders, is eveneens nodig. Daarvoor moet de wetgeving wel nog worden aangepast. Bij de invoer van de nieuwe apparatuur in 2013, ten slotte, zal worden gestreefd naar een vereenvoudiging van de administratieve afhandeling. ‘Het glas is dus al half vol’ stelt De Padt. ‘Om het vol te krijgen, moet er wel nog één en ander gebeuren. Rekening houdend met de huidige financiële toestand is het absoluut noodzakelijk de beschikbare mensen en middelen optimaal in te zetten en efficiëntiewinsten te boeken. Daarom moet de politie ook volop inzetten en investeren in innovatie en nieuwe technologieën. De inzet van technologie kan bijdragen bij tot de veiligheid. Meer zaken kunnen sneller worden opgelost en toezicht kan effectiever worden gehouden. Administratieve vereenvoudiging mag daarbij zeker en vast niet worden vergeten. Uiteindelijk moet dit alles resulteren in een kwalitatief hoogstaande dienstverlening aan de burger’ besluit De Padt.

Guido De Padt (0475/44 94 04).

Tijdens de eerste helft van vorig jaar steeg het aantal feiten van zakkenrollerij op de trein opnieuw tot 504. Voor het hele jaar zou dit 1008 gevallen betekenen, of een stijging met bijna een kwart ten opzichte van het jaar daarvoor (23%). Daarmee werd de trend van 2010 doorbroken. Toen daalde de kans om bestolen te worden op de trein ten opzicht van het jaar ervoor. In de meeste gevallen gaat het om gauwdiefstallen, waarbij daders zelden alleen opereren. Veel diefstallen gebeuren ook door rondtrekkende daderbendes. Er worden heel wat maatregelen genomen op het spoorweg- en metrodomein om het fenomeen van de gauwdiefstallen in te dijken, zowel nationaal als internationaal. Maar er is nog nood aan maatregelen om de georganiseerde bendes te kunnen aanpakken. Dit alles blijkt uit het antwoord op een parlementaire vraag van senator Guido De Padt aan vice-eerste minister en minister van Binnenlandse Zaken, Joëlle Milquet (CdH).

Terwijl in 2009 nog 918 feiten van zakkenrollerij werden geregistreerd, noteerden de politiediensten 97 feiten minder het volgende jaar. Dit betekent een daling van 10 procent. In 2010 ging het om 821 feiten om precies te zijn. Maar tijdens de eerste helft van 2011 ging het om 504 feiten, of omgerekend 1008 feiten voor het hele jaar. ‘Dat is toch een opmerkelijke stijging’ merkt senator Guido De Padt op. ‘Het geweld in de publieke ruimte, in het bijzonder op het openbaar vervoer, is één van de  prioriteiten in het nieuwe nationaal veiligheidsplan. De vraag is echter welke extra maatregelen de minister wenst te nemen om de criminaliteit in het algemeen op het openbaar vervoer aan te pakken? In haar algemene beleidsnota voor de politie kondigt ze alvast aan dat de politiediensten die instaan voor de veiligheid in het openbaar vervoer worden versterkt. De vraag hier is op welke wijze en binnen welk tijdsbestek deze politiediensten worden versterkt? En zijn daarvoor de nodige kredieten voorzien?’ vraagt De Padt zich af. De liberale senator heeft alvast een parlementaire vraag ingediend met deze vragen naar aanleiding van een incident op de trein vorige week.

De meeste diefstallen behoren tot de categorie van de gauwdiefstallen. De daders opereren vaak in het bijzin van medereizigers, gebruiken voorwendsels om de aandacht af te leiden en maken vaak gebruik van één of meerdere mededaders. Goed georganiseerde rondtrekkende daderbendes plegen ook veel diefstallen en opereren vaak vanuit Brussel. Hen doeltreffend aanpakken vergt gezamenlijke actie tussen de bestuurlijke en gerechtelijke overheden. ‘Rondtrekkende dadergroepen zijn inderdaad een belangrijk probleem’ stelt De Padt. ‘Maar een gezamenlijk optreden van de bestuurlijke en gerechtelijke overheid is absoluut noodzakelijk. In die zin valt het protocolakkoord dat de gemeenten, de politie en het Brussels parket hebben gevormd om het systeem van de administratieve sancties uit te breiden, o.a. met gewone diefstallen, toe te juichen. Dat is een mooi voorbeeld van een dergelijke samenwerking. Op de manier kunnen we eindelijk iets doen aan de heersende straffeloosheid en de aanpak van kleine criminaliteit. Vandaag worden die namelijk amper bestraft. Als het parket dus niet wil of kan vervolgen, kan de lokale overheid zelf een boete opleggen’ aldus De Padt.

De vraag is hier wat de minister daar zelf van denkt. In haar algemene beleidsnota heeft ze alvast aangekondigd om het systeem van de administratieve sancties uit te breiden en te hervormen. ‘Daar ben ik al langer vragende partij’ stelt Guido De Padt. ‘De wet op de GAS-boetes biedt de mogelijkheid om een lik-op-stukbeleid toe te passen, op voorwaarde dat het gaat om lichte, onbetwistbare zaken. Het is niet altijd zinvol om voor minder ernstige misdrijven het gebruikelijke juridische proces in gang te steken, waarbij dan nog eens de kans bestaat dat er weinig prijzen te rapen vallen voor de rechtbank. Gemeenteboetes zijn dan een beter alternatief. Mochten we al deze misdrijven moeten vervolgen, zitten we trouwens met een ernstig capaciteitsgebrek’ merkt De Padt op.

Guido De Padt (0475/44 94 04)