Opinie

Geen herziening statuut seingevers

Uit overleg tussen de FOD Binnenlandse Zaken, de FOD Mobiliteit en de federale politie blijkt dat niemand geneigd is de seingevers meer bevoegdheden toe te kennen dan vandaag al het geval is.  Zij mogen enkel aanwijzingen geven om de veiligheid van wielerwedstrijden te verzekeren. De weggebruikers moeten deze aanwijzingen opvolgen. Meestal gaat het om het stilleggen van het verkeer. Het verkeer regelen mogen ze niet. Een opwaardering van hun statuut zou moeten worden gekoppeld aan een opleiding. En de vrees bestaat dat hierdoor heel wat signaalgevers zouden afhaken. Een aanpassing van hun geldelijk statuut is dan weer de verantwoordelijkheid van de wielerbonden en de organisatoren. Hoeveel agressiegevallen tegen seingevers er zijn weten we niet. Daarover worden geen cijfers gecentraliseerd. De optimale gelegenheid om afspraken te maken tussen de seingevers en de politiediensten is de briefing voor de wedstrijd. De organisatie daarvan loopt echter stroef door de laattijdige aanwezigheid van de signaalgevers. Dit alles blijkt uit het antwoord van de minister van Binnenlandse Zaken, Joëlle Milquet (Cdh), op een parlementaire vraag van senator Guido De Padt (Open Vld).

Senator De Padt betreurt dat we niet over informatie beschikken over het aantal gevallen van agressie tegen seingevers. ‘We kunnen bijgevolg geen uitsluitsel geven over hun gevoel dat ze worden genegeerd, uitgescholden en beschimpt door automobilisten, politie en organisatoren ‘merkt De Padt op. ‘Wat het beschimpen of negeren van seingevers aangaat, dat kunnen wij eventueel verhelpen door het organiseren van een assertiviteitsvorming voor seingevers. De organisatie kan gebeuren door de verschillende wielrijdersbonden. Het is geen immers geen taak van de overheid om nieuwe seingevers te enthousiasmeren’ aldus De Padt.

Het is ook jammer dat de wil om het statuut van de seingevers aan te passen nog altijd ontbreekt. ‘De seingevers wordt al jaren beloofd dat er werk zal worden gemaakt van het stroomlijnen van de verouderde en versnipperde wetgeving. Ze gingen een inventaris maken van alle regels omtrent seingevers die in de wegcode of in andere wetten staan. Daarna zouden ze die in één wetgeving gieten. Maar daar komt al jaren niets van in huis’ merkt de liberale senator op.

‘Het kan natuurlijk ook niet de bedoeling zijn om de seingevers uitgebreide en verregaande politionele bevoegdheden toe te kennen’ erkent Guido De Padt. ‘Dat zou de dagelijkse taken van de politie in het gedrang brengen. Maar we mogen ook niet vergeten dat de organisatie van het Vlaamse wielrennen in eerste instantie steunt op de duizenden vrijwillige seingevers die de veiligheid op de weg moeten garanderen. Het zijn immers zij die al jarenlang letterlijk en figuurlijk weer en wind moeten trotseren om andere mensen te laten deelnemen aan, of te laten genieten van, het wielrennen. Dat verdient enige erkenning’ besluit De Padt.

Dubbel zoveel interventies op het spoor

In vijf jaar tijd verdubbelde het aantal algemene interventies op het spoor na een oproep bij het Security Operations Center. Het aantal interventies van de politie vermenigvuldigde in de periode 2007 – 2011 met de factor 1,9. Het aantal interventies van Securial vermenigvuldigde in diezelfde periode met 2,1. Deze evolutie wordt, op één jaar na, gevolgd door een continue stijging van het aantal personeelsleden bij Securail. De stijging beperkt zich wel tot één vijfde en tot één derde op het einde van 2012 als de beloofde aanwervingen zijn afgerond. De opdrachten en treinbegeleidingen, toevertrouwd aan Securail, zijn niet alleen gebaseerd op een jaarlijks actieplan, maar ook in functie van de dagelijkse evolutie van de situatie op het spoorwegterrein. Dit alles blijkt uit het antwoord van de minister van Overheidsbedrijven, Paul Magnette (PS), op een parlementaire vraag van senator Guido De Padt (Open Vld).

Terwijl de politie in 2007 10 407 keer tussenkwam steeg dit aantal interventies tot 19 553 in 2011. Dit betekent een toename met 87 procent.  Het aantal tussenkomsten van Securiaal steeg in diezelfde periode van 16 484 naar 34 665. Dat is een stijging met 110 procent. In totaal spreken we dus over een toename van 26 891 interventies tot 54 218 op een periode van vijf jaar. Dat komt neer op een verdubbeling. ‘Dit is toch wel een opmerkelijke stijging’ merkt senator De Padt op. ‘Het verbeteren van de veiligheid bij het openbaar vervoer blijft dus belangrijk. De aanpak van het geweld in de publieke ruimte, in het bijzonder op het openbaar vervoer, moet daarom een prioriteit blijven. Nodale veiligheidsknooppunten, waaronder het openbaar vervoer, zijn locaties waar verschillende stromen van mensen samenkomen op specifieke momenten. Die zijn inderdaad onderhevig aan een groter risico op criminaliteit en geweld. Een gerichte aanpak en preventieve maatregelen naar een aantal van deze “risico-locaties” is daarom absoluut noodzakelijk.

De afgelopen vijf jaar steeg ook het aantal personeelsleden bij de veiligheidsdienst van het spoor, Securail. Terwijl Securail begin 2008 nog 378,4 voltijdse operationele personeelsleden telde, liep dit aantal op tot 468,9 in 2010. Een jaar later daalde dit aantal echter met 10 eenheden en dit jaar ging er dan nog eens eentje af. Maar over de vijf jaar bekeken nam het aantal operationele personeelseden toe met 20 procent of één vijfde. Bovendien besliste de NMBS-Holding dat Securail dit jaar een bijkomend contingent van 40 voltijdse equivalenten mag aanwerven. Deze aanwervingen zijn aan de gang. Dit zal de stijging laten oplopen tot een toename van 30 procent. ‘Niet alleen een interne reorganisatie van de politie is noodzakelijk in het veiligheidsdebat. Dit is net zozeer noodzakelijk voor de private veiligheidsactoren zo blijkt. Uiteindelijk moeten we samenwerken aan een veilige(re) samenleving tegen een aanvaardbare kostprijs. Efficiëntere en effectievere veiligheidsdiensten waarbij heel wat capaciteit wordt vrijgemaakt en een overheveling van politietaken naar de private zijn de uitwegen in het veiligheidsdebat’ aldus de liberale senator.

Om agressie en andere inbreuken gepleegd in de treinen te bestrijden, verbindt Securail zich ertoe om op een permanente manier de evolutie van elke spoorlijn te analyseren door middel van een dynamische methodologie. De bedoeling is om een coëfficiënt toe te kennen, een zogenaamde “risk rating” die de gerichte acties en de te treffen maatregelen bepaalt. ‘Alleen jammer dat de minister niet aangeeft welke nu precies de probleemlijnen zijn in ons land en hoeveel extra personeel daar eventueel wordt op ingezet’ merkt De Padt op. ‘Meten is alvast weten. Gericht ingrijpen en maatregelen treffen is een aanpak die onze voorkeur geniet’ besluit de liberale senator.

Guido De Padt (0475/44 94 04).

Moderne overheid is noodzakelijk

Eén van de belangrijkste opdrachten waar we in België vandaag voor staan, is onze staat hervormen tot een moderne overheid. Niet alleen vanuit budgettaire noodzaak. Maar evenzeer om tegemoet te komen aan een –terechte- vraag van de burger. Als Regeringscommissaris heb ik hier een belangrijke rol in te vervullen, in samenwerking met de andere betrokken ministers en staatsecretaris (Begroting, Ambtenarenzaken en Administratieve vereenvoudiging). (meer…)

Efficiëntie-plannen nodig voor ambtenaren

De federale regering staat voor een zware opdracht. Willen we de komende generaties niet opzadelen met een torenhoge schuldenberg en dito rentelasten, dan moeten we het begrotingstekort zo snel mogelijk wegwerken. Omdat onze fiscale druk al tot de hoogste in de wereld behoort, moeten we vooral kijken naar de uitgaven. Waar kunnen we met minder middelen een even goede of betere dienstverlening aanbieden? Anders gesteld: we moeten alle mogelijke efficiëntiewinsten in de federale overheid dringend aanboren. (meer…)

Efficiëntiewinst

VRIJE TRIBUNE
GUIDO DE PADT, REGERINGSCOMMISSARIS VOOR EEN EFFICIENTE OVERHEID : “What’s in a name?”

Met als titel “zeg niet “besparingen”, zeg liever efficiëntiewinsten” stelt Prof. J De Caluwe (filoloog) in de krant “de Morgen” van 29 september dat we meer en meer last krijgen van “verhullend politiek taalgebruik”.
“Vergrijzing” werd “verzilvering” en “laaggeschoold” heet voortaan “kortgeschoold”. Prof. De Caluwe vergeet evenwel te melden dat dit geen typisch politiek fenomeen is. De boerenknecht noemt sinds lang “agrarisch medewerker”en de poetsvrouw is sinds geruime tijd een “sanitaire helpster”. (meer…)