Uit overleg tussen de FOD Binnenlandse Zaken, de FOD Mobiliteit en de federale politie blijkt dat niemand geneigd is de seingevers meer bevoegdheden toe te kennen dan vandaag al het geval is. Zij mogen enkel aanwijzingen geven om de veiligheid van wielerwedstrijden te verzekeren. De weggebruikers moeten deze aanwijzingen opvolgen. Meestal gaat het om het stilleggen van het verkeer. Het verkeer regelen mogen ze niet. Een opwaardering van hun statuut zou moeten worden gekoppeld aan een opleiding. En de vrees bestaat dat hierdoor heel wat signaalgevers zouden afhaken. Een aanpassing van hun geldelijk statuut is dan weer de verantwoordelijkheid van de wielerbonden en de organisatoren. Hoeveel agressiegevallen tegen seingevers er zijn weten we niet. Daarover worden geen cijfers gecentraliseerd. De optimale gelegenheid om afspraken te maken tussen de seingevers en de politiediensten is de briefing voor de wedstrijd. De organisatie daarvan loopt echter stroef door de laattijdige aanwezigheid van de signaalgevers. Dit alles blijkt uit het antwoord van de minister van Binnenlandse Zaken, Joëlle Milquet (Cdh), op een parlementaire vraag van senator Guido De Padt (Open Vld).
Senator De Padt betreurt dat we niet
over informatie beschikken over het aantal gevallen van agressie tegen seingevers. ‘We kunnen bijgevolg geen uitsluitsel geven over hun gevoel dat ze worden genegeerd, uitgescholden en beschimpt door automobilisten, politie en organisatoren ‘merkt De Padt op. ‘Wat het beschimpen of negeren van seingevers aangaat, dat kunnen wij eventueel verhelpen door het organiseren van een assertiviteitsvorming voor seingevers. De organisatie kan gebeuren door de verschillende wielrijdersbonden. Het is geen immers geen taak van de overheid om nieuwe seingevers te enthousiasmeren’ aldus De Padt.
Het is ook jammer dat de wil om het statuut van de seingevers aan te passen nog altijd ontbreekt. ‘De seingevers wordt al jaren beloofd dat er werk zal worden gemaakt van het stroomlijnen van de verouderde en versnipperde wetgeving. Ze gingen een inventaris maken van alle regels omtrent seingevers die in de wegcode of in andere wetten staan. Daarna zouden ze die in één wetgeving gieten. Maar daar komt al jaren niets van in huis’ merkt de liberale senator op.
‘Het kan natuurlijk ook niet de bedoeling zijn om de seingevers uitgebreide en verregaande politionele bevoegdheden toe te kennen’ erkent Guido De Padt. ‘Dat zou de dagelijkse taken van de politie in het gedrang brengen. Maar we mogen ook niet vergeten dat de organisatie van het Vlaamse wielrennen in eerste instantie steunt op de duizenden vrijwillige seingevers die de veiligheid op de weg moeten garanderen. Het zijn immers zij die al jarenlang letterlijk en figuurlijk weer en wind moeten trotseren om andere mensen te laten deelnemen aan, of te laten genieten van, het wielrennen. Dat verdient enige erkenning’ besluit De Padt.
